สายไฟร้อน หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า สายส่งไฟฟ้า คือ สายไฟที่ใช้หลักการของปรากฏการณ์ซีเบค (Seebeck effect) ในการไหลของกระแสไฟฟ้า เพื่อสร้างความร้อนเมื่อได้รับพลังงาน มีหลายประเภท ในทางฟิสิกส์หลักๆ เรียกว่า สายต้านทาน หรือ สายส่งไฟฟ้า แบ่งตามจุดนำไฟฟ้าที่สำคัญ ได้แก่ ลวดโลหะผสมนิโครม ลวดทองแดง ลวดคาร์บอนไฟเบอร์ เป็นต้น ในประเทศตะวันตกได้มีการนำวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์มาใช้กันอย่างแพร่หลายแล้ว ส่วนในประเทศจีนเพิ่งเริ่มมีการนำวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์มาประยุกต์ใช้ในระดับล่างๆ ในด้านต่างๆ นอกจากนี้ยังแบ่งตามตัวนำและฉนวน เช่น ซิลิโคน PVC PTFE ใยแก้ว เป็นต้น ต่อไปนี้จะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการเชื่อมต่อสายไฟร้อน
1. การต่อแบบอนุกรม:เมื่อท่อความร้อนหลายท่อเชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่อง กระแสไฟฟ้าในวงจรจะไหลตามลำดับ และการเชื่อมต่อแบบนี้เรียกว่าการเชื่อมต่อแบบอนุกรม
เมื่อต่ออนุกรมโดยมีการไหลของกระแสไฟฟ้าเท่ากัน แรงดันไฟฟ้าใช้งานจะเทียบเท่ากับแรงดันไฟฟ้าใช้งานของท่อความร้อนที่อยู่ตรงกลางของผลรวม
2. การต่อแบบดาว (การต่อสายไฟรูปตัว Y):การต่อแบบสตาร์ คือวงจรไฟฟ้าแบบสามสวิตช์ที่ประกอบด้วยสายตัวต้านทานสามเส้นที่เชื่อมต่อกัน ณ จุดร่วม โดยลากสายจากจุดเริ่มต้นของสายไปยังปลายทั้งสามเส้น
การต่อแบบสตาร์: แรงดันไฟฟ้ากระแสตรง = กระแสไฟฟ้าในสาย, แรงดันไฟฟ้าเฟส = แรงดันไฟฟ้ากระแสตรง / √3
3. การเชื่อมต่อแบบสามเหลี่ยม:การต่อแบบสามเหลี่ยมคือการต่อจุดแรกและจุดสุดท้ายของแต่ละเฟสของวงจรไฟฟ้าหรือโหลดตามลำดับ และแต่ละจุดที่ต่อจะต่อเป็นสายไฟสามเส้นของสายศูนย์ของไฟฟ้าสามเฟส
4. การต่อแบบอนุกรม:ในการต่อแบบอนุกรม ปลายด้านท้ายของท่อทำความร้อนจะถูกต่อเข้ากับมาตรฐานอินเทอร์เฟซหลังจากที่ได้เชื่อมต่อเข้าด้วยกันในตอนแรกแล้ว
กระแสไฟฟ้าที่ไหลในวงจรอนุกรมจะเท่ากับกระแสไฟฟ้าที่ไหลในท่อความร้อนตรงกลางของวงจร เมื่อแรงดันไฟฟ้าใช้งานเท่ากัน
วันที่เผยแพร่: 20 เมษายน 2566